ใช้ Claude Fable 5 ให้คุ้มต้องให้มันคิดงานยาก แล้วให้ worker ถูกทำงานซ้ำ

Fable 5 ถูกพูดถึงว่า “เข้าใจงาน” ดีขึ้น โดยเฉพาะงานที่มีหลาย step และต้องใช้ context ยาว

แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเราควรใช้มันตอบทุกคำถามหรือทำทุก task เพราะ model ระดับนี้มีต้นทุนสูง limit อาจหมดเร็ว และบางงานไม่ต้องใช้ reasoning ระดับนั้น

วิธีคิดที่เหมาะคือให้ Fable เป็น planner, reviewer หรือ synthesizer ส่วนงานซ้ำให้ worker model หรือ deterministic script ทำ

แนวทางที่ถูกย้ำคือ context discipline: บอกว่าทำไมทำงานนี้ ขอบเขตคืออะไร ห้ามแตะอะไร และนิยามคำว่าเสร็จคืออะไร

อีกแนวคือ delegation ให้โมเดลถูกกว่าทำงานย่อยหลายตัว แล้วให้ Fable รวมผล ตรวจ logic หรือเลือกทางที่ดีที่สุด

จุดสำคัญมากคือ permission layer ต้องเป็นสิทธิ์จริง เช่น scoped API key, read-only access, sandbox และ approval flow ไม่ใช่แค่ prompt บอกว่า “อย่าทำ”

ฟันธง: ถ้าใช้ Fable 5 แบบทุก prompt จะหมด limit และไม่ได้เรียนรู้อะไรเพิ่มมากนัก

ให้ทำ playbook ว่าเมื่อไหร่ต้องเรียก Fable เช่น task มีความเสี่ยงสูง, context เยอะ, decision สำคัญ หรือ reviewer ตัวแรกไม่มั่นใจ

งานที่ปล่อยให้ agent ทำเองต้องมีสิทธิ์จำกัดและตรวจผลได้เสมอ เพราะ autonomy ที่ไม่มี owner คือความเสี่ยง ไม่ใช่ productivity