Claude Dynamic Workflows ใช้ agent หลายตัวช่วยกันคิด — ทรงพลัง แต่ token ต้องคุม

Dynamic Workflows เป็นแนวทางที่ให้ agent หลายตัวทำงานย่อยพร้อมกัน เช่นให้ Claude Haiku หลาย instance ช่วยให้คะแนนหรือวิเคราะห์ input หลายส่วน แล้วส่งผลรวมให้ Claude Opus สังเคราะห์เป็นรายงานสุดท้าย

แหล่งข้อมูลพูดถึงตัวอย่างที่ spin worker จำนวนมากเพื่อ scoring จากนั้นให้ Opus สรุปเป็น HTML analysis แนวคิดนี้เหมือนตั้งทีมผู้ช่วยหลายคนอ่านคนละส่วน แล้วให้หัวหน้าทีมรวบยอด

ข้อดีคือเร็วและมองหลายมุม แต่ข้อเสียคือ token ใช้เยอะ และถ้า criteria ตั้งไม่ดี worker ทุกตัวอาจตอบผิดไปในทิศทางเดียวกัน

งานที่เหมาะคือ task ที่แบ่งได้ชัด เช่นให้คะแนน proposal หลายชุด ตรวจเอกสารหลายหน้า เทียบ feature หลายตัว หรือสรุป feedback จำนวนมาก เพราะแต่ละ worker มีหน้าที่เล็กและตรวจผลได้

งานที่ไม่เหมาะคือ task ที่ต้องมีข้อเท็จจริงละเอียดและห้ามผิด แต่ไม่มีแหล่งยืนยัน เพราะการขยายจำนวน agent ไม่ได้แปลว่าความจริงเพิ่มขึ้น ถ้า input ผิดหรือเกณฑ์ไม่ชัด output จะผิดแบบดูมั่นใจ

สิ่งที่ต้องทำคือแยก rubric ให้ชัด เช่นให้คะแนนจาก 1-5 ตาม criteria ใด บังคับให้ cite หลักฐานจาก input และให้ Opus สรุปเฉพาะสิ่งที่ worker มี evidence

ฟันธง: Dynamic Workflows น่าใช้กับงานวิเคราะห์ที่ปริมาณเยอะและแบ่งย่อยได้ แต่ไม่ควรใช้แบบปล่อย agent จำนวนมากโดยไม่มี budget และ rubric

เริ่มจากงานง่าย เช่นให้ worker 5 ตัวช่วยอ่าน feedback ลูกค้า 50 รายการ แยก pain point แล้วให้ Opus สรุป top themes พร้อม evidence จากนั้นคนตรวจว่าถูกไหม

ถ้า workflow ผ่าน ค่อยเพิ่มจำนวน worker หรือใช้กับงานสำคัญขึ้น สิ่งที่ต้องจำคือ agent หลายตัวไม่ได้แทนการตัดสินใจของคน มันช่วยให้คนเห็นภาพกว้างเร็วขึ้นและตรวจเป็นระบบขึ้น